Blog Over Turner Over Lisette Contact English (EN) Doneer

Als moeder én sporter is mijn droom uitgekomen

Lisette van Kesteren (31) kreeg een dochter met het syndroom van Turner. Ze besloot voor meisjes met Turner de marathon van New York te lopen.

Lisette: "Bij het syndroom van Turner ontbreekt bij meisjes het X-chromosoom van de XX, waardoor er groeistoornissen optreden, geen spontane puberteit zal ontstaan en ze later vaak niet zwanger kunnen worden. Toen ik dit zes jaar geleden na de bevalling te horen kreeg, stortte mijn wereld in. In deze vreselijk moeilijke tijd had ik het nodig om mijn hoofd leeg te maken. Ik ontdekte het hardlopen, ik vond het heerlijk en wilde meer en meer. Rennen sterkt me en geeft me het gevoel dat ik de hele wereld aankan. Dat had ik hard nodig.

Door het hardlopen leerde ik niet meer tegen de aandoening van Noëlle te vechten, maar Turner te accepteren en te omarmen als deel van Noëlle. Toch wilde ik méér voor haar doen. Het syndroom van Turner heeft naar mijn idee vooral naamsbekendheid nodig, zodat er meer onderzoek naar gedaan kan worden. Spontaan ontstond het idee de marathon van New York te gaan lopen. Weloverwogen besloot ik er mijn campagne 'Running for Turner' van te maken."

De kers op de taart - "Voordat op 7 november vorig jaar het startschot in New York klonk, was mijn droom al uitgekomen. Ik heb in de aanloop naar de marathon veel publiciteit voor Turner gekregen, veel meer dan ik had durven hopen. Dat ik daardoor een bijdrage heb kunnen leveren, geeft me een fantastisch gevoel. De marathon van New York uitlopen was de kers op de taart.

De eerste 38 kilometer gingen vanzelf, dat was puur genieten, van de sfeer en de stad. Zoals altijd tijdens het hardlopen, dacht ik ook nu weer veel na over Noëlle en hoe moeilijk we het hebben gehad. Maar ook over hoeveel ik van Noëlle geleerd heb, hoe ik me persoonlijk door haar heb ontwikkeld en dat ik hoop haar daar ooit iets van terug te kunnen geven."

Blik op de toekomst - "De laatste kilometers kreeg ik last van mijn darmen en voelde ik even paniek opkomen. Zou ik het wel redden? Ik had mezelf zo sterk als doel gesteld dat ik het zou halen, dat ik door ben gegaan. 'Nog even' dacht ik steeds. Ik weet niet meer hoe ik over de eindstreep ben gekomen.

Als moeder van Noëlle én als sporter is mijn droom uitgekomen. Maar ik laat het hier niet bij, ik ga door met de campagne Running for Turner en heb me nu ingeschreven voor de marathon van Berlijn."